ای هیچ برای هیچ بر هیچ مپیچ

راستی ما که می دانیم به هیچ هم نمی خرند دنیا را پس چرا این گونه پر عطش می بازیم عمری را که به دیگر دلیل امانت داده شده است.

خدایا ما را عفو نما که امانت دار خوبی نبودیم و در آن خیانت نمودیم.

آمین !

چند روز پیش یکی از دوستان:

 دلش از خویش گرفت ٬ هوای رفتن کرد ٬ هر چه بود و هر چه داشت گذاشت و رفت و رفت و رفت ... !رفتنی که باز گشتی نیست در آن.

 اطرافیانش نقل کردند به این دلیل که قلبش  (جایی که نا گفته ها زندگی می کنند

  و گاه تا ابد دست نخورده می مانند ) دلتنگ شده بودو گویی طاقت زندگی نداشت  و نخواست بماند ٬تنها راه چاره  را این دیدکه پیشتر از جسم بار بربندد.

چندی پیش از سفرش به دیار بهتران ٬ در بیمارستان بستری شده و به کما می رود.چند صباحی که در کما به سر می برد گویا روح از بدنش خارج می شود و نادیدنی هایی می بیند.پس از به هوش آمدن آتش به جان و روانش می افتد و بی قرار می گردد.آنچنان متحول می شود که کس یارای گفتنش نیست.

یکی از دهها اسرار نادیده اش این است :

افرادی را مشاهده می کند که اجسادی را درون قفسه هایی نهاده  و می پزند!!!

دلیلش را جویا می شود پاسخ می شنود :

اینان از غیبت کنندگانند !!!

پس وای بر ما ! به کجا می تازیم؟ تا کی مگر ماندنی هستیم؟

تنها حرفم ٬ تنها خواسته ام و تنها آرزویم  اینست که :

خدایا پاکم کن پیش از آن که خاکم کنی !