((اریسمان))

دیار عشق   و   ایمانست    اریسمان

تپنده قلب   ایرانست  اریسمان

زمین    داغ  و  گرمای  هوایش 

به  تابستان  چه  سوزانست  اریسمان

به  قدمت  هفت هزار  سالست اینجا

به  قلبش    گنج      پنهانست     اریسمان

زن    و   مردش     همه  ساده      دل    و    پاک

حبیبش   تازه   مهانست    اریسمان

به تاریکی   شب  های     کویری

چنان   خورشید   تابانست   اریسمان

تمام  کودکی  هایم  درونش  

همی   پیدا   و   پنهانست  اریسمان

چو   مردم   گور  من  آنجا   بسازید

ازیرا  مهد  پاکانست  اریسمان 

تنم  ((  افتاده  )) گر  دور  از  تو  اینک

دلم   بهرت     نوا     خوانست     اریسمان 

همیشه عمرم به یادش خواهم بود... !   

تا بدانی که چه زیباست درخت

 بر سر قله کوه  ....

و چه نازی دارد

 گل ابریشم در دشت  وسیع

و چه تلخ است که آهوی اسیر

دلش از بره خود می برد

باید عاشق باشی

تا بفهمی که چرا دل من اینگونه  تنها شد !

باید عاشق باشی

باید عاشق باشی ... !