تقدیم به مناسبت صعود افتخار آمیز
گروه کوهنوردی سرابان نطنز به
قله 4811 متری سبلان ( 27 / 04 / 87 )
(( سبلان ))
سرفراز و بلند و آرام است
سبلان اردبیل را بام است
این مکان بس مقدس است بدان
سنگ محراب هم نشانه آن
در زمستان که زمان هم برفی است
سخن از برف بسی پر حرفی است
متحیر شوی اگر بینی
به مه تیر برف زرینی
دامنش سبز و نرم و مخمل گون
عطر گلهاش پخش در هامون
تمام خستگیت می خشکد
چو به دریاچه اش نگاه افتد
تا که چشمت بدید قله آن
تو بگو ساغل ساغل ساوالان
اینک (( افتاده )) در دلم مهرش
خود برو تا که بدانی سرش
یادش همیشه سبز... !