یاد آرارات و ترکیه به خیر ...

کاش همونجا می موندم...

چون از خیلی چیزها و خیلی حرفها و

خیلی آدمها و

خیلی خیلی ها راحت بودم...

افسوس که نان پخته ، خامان دارند ...!